تصور کنید جایی روی زمین وجود داشته باشد که صدای موتور سیکلت در آن تقریباً شنیده نشود؛ اما دلیلش همیشه ممنوعیت یا قانون نباشد. بعضی از نقاط جهان به دلیل شرایط اقلیمی، نبود جاده، فاصله زیاد از مناطق مسکونی یا محدودیتهای حفاظتی، عملاً محل مناسبی برای استفاده از موتورسیکلت نیستند. قطب جنوب نمونه روشنی از این تفاوت است. در این قاره، وسایل نقلیه مخصوص حرکت روی برف و یخ مانند اسنوموبیلها و خودروهای زنجیری نقش مهمی در جابهجایی دارند.
البته پاسخ به سؤال «کدام نقاط جهان موتورسیکلت ندارند» به یک نکته مهم وابسته است: نمیتوان درباره نبود مطلق موتورسیکلت در تمام نقاط یک منطقه با قطعیت صحبت کرد. حتی در قطب جنوب نیز سابقه استفاده از موتورسیکلت ثبت شده است. در ادامه بررسی میکنیم کجاها موتورسیکلت عملاً کاربرد ندارد، چه عواملی مانع استفاده از آن میشوند و چرا در بعضی مناطق وسایل نقلیه کاملاً متفاوتی جای آن را گرفتهاند.
کدام نقاط جهان موتورسیکلت ندارند و دلیلش چیست؟
پیدا کردن نقطهای روی زمین که بتوان با اطمینان گفت «حتی یک موتورسیکلت هم در آن وجود ندارد» کار سادهای نیست. به همین دلیل، پاسخ دقیقتر این است که بعضی مناطق جهان استفاده عادی و گسترده از موتورسیکلت ندارند. دلیل هم معمولاً به شرایط جغرافیایی، آبوهوا، نبود جاده یا محدودیتهای قانونی و زیستمحیطی برمیگردد.
قطب جنوب نمونه روشنی از این وضعیت است. در این منطقه، وسایل نقلیه برای حرکت روی برف، یخ و زمین ناهموار انتخاب میشوند. برنامه قطب جنوب استرالیا از اسنوموبیل، خودروهای زنجیری، تراکتورهای کمفشار و چهارچرخهای موتوری استفاده میکند. حتی نوع وسیله نقلیه در ایستگاههای مختلف با توجه به شرایط آبوهوا و زمین تغییر میکند.
در واقع، برای اینکه بدانیم کدام نقاط جهان موتورسیکلت ندارند، باید ابتدا ببینیم آیا اصلاً شرایط استفاده از آن وجود دارد یا نه.
مهمترین عوامل عبارتاند از:
- نبود مسیر مناسب برای حرکت
- سرمای شدید یا سطح دائماً یخزده
- وجود شکافهای یخی و موانع طبیعی
- جمعیت بسیار کم یا نبود سکونت دائمی
- محدودیتهای زیستمحیطی
- ممنوعیت یا کنترل ورود وسایل نقلیه
این موضوع به معنای بیفایده بودن موتورسیکلت در همه مناطق خارج از شهر نیست. موتورسیکلتهای آفرود میتوانند روی مسیرهای خاکی و ناهموار حرکت کنند. مسئله زمانی جدی میشود که زمین، آبوهوا و مأموریت منطقه به وسیلهای کاملاً متفاوت نیاز داشته باشد.
برای مثال، هوندا در قطب جنوب استرالیا نیز بهطور غیرمستقیم در ناوگان حملونقل دیده میشود؛ برنامه قطب جنوب استرالیا از چهارچرخهای Honda برای برخی فعالیتهای محدود عملیاتی و علمی استفاده میکند.
چرا قطب جنوب را نمیتوان یک منطقه معمولی برای تردد موتورسیکلت دانست؟
اگر بخواهیم یک نمونه واقعی برای توضیح محدودیت استفاده از موتورسیکلت پیدا کنیم، قطب جنوب گزینه بسیار مناسبی است. اینجا جادههای شهری و آسفالته موضوع اصلی حملونقل نیستند. سطح زمین میتواند از برف نرم و یخ تا مناطق ناهموار و شکافهای یخی تغییر کند. بنابراین وسیله نقلیه باید بر اساس همین شرایط انتخاب شود.
برنامه قطب جنوب استرالیا از وسایل مختلفی استفاده میکند. اسنوموبیلها برای حرکت روی برف نرم مناسب هستند و میتوانند مسافتهای طولانی را طی کنند. این وسایل همچنین قابلیت کشیدن سورتمههای کوچک را دارند. با این حال، حرکت روی سنگ و خاک میتواند به زنجیر و اسکی آنها آسیب بزند.
برای مسیرهای دشوارتر، خودروهای زنجیری Hägglunds کاربرد بیشتری دارند. این وسایل با چهار زنجیر لاستیکی میتوانند روی برف نرم و یخ دریایی حرکت کنند و برای جابهجایی افراد، تجهیزات و بار طراحی شدهاند. برخی مدلها توان حمل حدود ۲۵۰۰ کیلوگرم بار و کشیدن بار مشابه روی سورتمه را دارند.
بنابراین مشکل موتورسیکلت معمولی فقط «سرما» نیست. مجموعهای از عوامل در انتخاب وسیله نقلیه نقش دارد:
| عامل | اثر بر تردد موتورسیکلت |
| برف نرم | کاهش چسبندگی و دشوار شدن حرکت |
| یخ ناهموار | افزایش خطر از دست دادن کنترل |
| شکافهای یخی | ایجاد خطر جدی برای سرنشین |
| مسافت طولانی | اهمیت بالای برد و حمل تجهیزات |
| سرمای شدید | افزایش اهمیت قابلیت اطمینان و نگهداری |
| نبود مسیر مشخص | دشوار شدن هدایت و امدادرسانی |
حتی مسیرهای نزدیک ایستگاههای قطبی نیز همیشه قابل استفاده نیستند. در بعضی نقاط، شکافهای یخی و شرایط سطح زمین دسترسی خودروها را محدود میکنند و در دورههای ذوب برف و یخ نیز استفاده از وسایل نقلیه ممکن است محدود شود.
از طرف دیگر، فعالیتهای انسانی در قطب جنوب باید با چارچوبهای حفاظت محیطزیست این منطقه هماهنگ باشد. پروتکل زیستمحیطی معاهده جنوبگان، ارزیابی اثرات زیستمحیطی فعالیتها را پیشبینی کرده است.
به همین دلیل، نمیتوان قطب جنوب را مثل یک شهر یا منطقه جادهای معمولی در نظر گرفت که موتورسیکلت در آن صرفاً با انتخاب مدل مناسب قابل استفاده باشد. برای مقایسه با ایران، مطالعه تاریخچه موتورسیکلت در ایران نشان میدهد که گسترش موتورسیکلت در ایران در بستری کاملاً متفاوت، یعنی محیطهای شهری و جادهای، اتفاق افتاده است.
آیا در جزایر دورافتاده و مناطق حفاظتشده موتورسیکلت وجود دارد؟
در مورد جزایر دورافتاده نمیتوان یک حکم کلی صادر کرد. بعضی جزایر کوچک، جمعیت دائمی و جاده دارند و در آنها انواع وسایل نقلیه موتوری استفاده میشود. بعضی دیگر تقریباً فاقد زیرساخت جادهای هستند یا دسترسی به آنها به دلایل حفاظتی محدود شده است.
بنابراین در چنین مناطقی، سؤال دقیقتر این نیست که «آیا یک موتورسیکلت وجود دارد یا نه؟» بلکه باید پرسید آیا استفاده عادی و مجاز از موتورسیکلت امکانپذیر است؟
در مناطق حفاظتشده، مقررات ممکن است ورود افراد، وسایل نقلیه یا فعالیتهای خاص را محدود کند. در قطب جنوب نیز فعالیتهای انسانی باید با مقررات زیستمحیطی و ارزیابی اثرات احتمالی هماهنگ باشد. پروتکل حفاظت محیطی جنوبگان علاوه بر ارزیابی اثرات فعالیتها، چارچوبی برای حفاظت از مناطق و گونههای حساس ایجاد کرده است.
برای بررسی وضعیت یک جزیره یا منطقه خاص، چند سؤال مهم وجود دارد:
- آیا جمعیت دائمی در آنجا زندگی میکند؟
- آیا مسیر یا جاده قابل استفاده وجود دارد؟
- ورود وسایل نقلیه آزاد است یا نیاز به مجوز دارد؟
- آیا منطقه در محدوده حفاظتشده قرار دارد؟
- وسیله نقلیه چه اثری بر پوشش گیاهی و حیاتوحش خواهد داشت؟
- در صورت خرابی وسیله، امکان امدادرسانی وجود دارد؟
این عوامل میتوانند باعث شوند موتورسیکلت در یک منطقه عملاً کاربرد عمومی نداشته باشد، حتی اگر از نظر فنی امکان انتقال یک دستگاه به آنجا وجود داشته باشد.
نکته مهم دیگر این است که جزیره دورافتاده الزاماً به معنی جزیره بدون موتورسیکلت نیست. برخی جزایر گردشگری یا مسکونی حتی ممکن است استفاده قابل توجهی از موتورسیکلت داشته باشند. بنابراین برای یک مقاله دقیق، بهتر است هر منطقه بهصورت جداگانه بررسی شود.
برای آشنایی با تفاوت این شرایط با بازار ایران، بررسی صنعت موتورسیکلت سازی ایران تصویر متفاوتی از بازاری را نشان میدهد که در آن زیرساخت، مصرفکننده و نیاز حملونقل شهری نقش اصلی دارند.
وقتی جادهای وجود ندارد، موتورسیکلت چه کاربردی خواهد داشت؟
نبود جاده بهتنهایی موتورسیکلت را بیفایده نمیکند. موتورسیکلتهای آفرود دقیقاً برای حرکت خارج از جاده ساخته شدهاند. اما بین «نبود جاده آسفالته» و «نبود مسیر قابل عبور» تفاوت زیادی وجود دارد. اگر زمین بسیار نرم، یخزده، شکافدار یا دائماً در حال تغییر باشد، حتی یک موتورسیکلت آفرود نیز ممکن است انتخاب مناسبی نباشد.
در قطب جنوب، نوع وسیله نقلیه بر اساس سطح زمین و مأموریت انتخاب میشود. اسنوموبیلها برای برف نرم عملکرد مناسبی دارند، در حالی که خودروهای زنجیری برای حمل افراد و تجهیزات در مسیرهای طولانی و دشوار استفاده میشوند. چهارچرخها نیز برای بعضی فعالیتهای محدود عملیاتی و علمی کاربرد دارند.
برای انتخاب وسیله نقلیه در منطقهای بدون جاده، باید چند معیار را کنار هم قرار داد:
| معیار | سؤال مهم |
| سطح زمین | خاک است یا برف و یخ؟ |
| چسبندگی | وسیله چگونه روی سطح حرکت میکند؟ |
| بار | چه مقدار تجهیزات باید حمل شود؟ |
| برد | نزدیکترین محل سوخت یا پایگاه چقدر فاصله دارد؟ |
| تعمیرات | در صورت خرابی چه راهی برای تعمیر وجود دارد؟ |
| ایمنی | در صورت حادثه امکان امدادرسانی هست؟ |
این موضوع در عملیات قطبی اهمیت بیشتری دارد. برای نمونه، برنامه قطب جنوب استرالیا اعلام میکند که افراد استفادهکننده از وسایل نقلیه در قطب جنوب باید آموزشهای مربوط به سفر روی برف و یخ، تشخیص شرایط جوی و یخ، ناوبری و حتی نجات از شکاف یخی را فرا بگیرند.
پس وقتی میپرسیم کدام نقاط جهان موتورسیکلت ندارند، نبود جاده فقط یکی از پاسخهاست. در بعضی مناطق، مسئله اصلی این است که وسیله نقلیه دیگری با سطح زمین و نیاز عملیاتی سازگاری بیشتری دارد.
در نهایت، کاربرد موتورسیکلت به این بستگی دارد که «مسیر» را چگونه تعریف کنیم. یک مسیر خاکی مشخص میتواند برای موتورسیکلت آفرود مناسب باشد، اما سطح یخی متغیر یا برف عمیق ممکن است وسیلهای با زنجیر و سطح تماس بیشتر را ضروری کند. این تفاوت، دلیل مهمی است که چرا نمیتوان یک موتورسیکلت را برای تمام نقاط زمین وسیلهای کاربردی دانست.
سرمای شدید، یخ و زمین ناهموار چگونه استفاده از موتورسیکلت را محدود میکنند؟
سرمای شدید بهتنهایی دلیل کنار گذاشتن موتورسیکلت نیست؛ مشکل اصلی زمانی ایجاد میشود که سرما با برف، یخ، شکافهای یخی و نبود مسیر مشخص همراه شود. در چنین شرایطی، مسئله فقط روشن شدن موتور نیست. چسبندگی تایر، کنترل وسیله، توان حمل تجهیزات و امکان تعمیر در مسیر هم اهمیت پیدا میکند.
در عملیات قطب جنوب، وسایل نقلیه متناسب با وضعیت سطح زمین انتخاب میشوند. برنامه قطب جنوب استرالیا از اسنوموبیل، خودروهای زنجیری، تراکتورهای کمفشار و چهارچرخهای موتوری استفاده میکند. نوع وسیله حتی در یک منطقه ثابت نیز ممکن است با تغییر فصل و وضعیت برف و یخ تغییر کند.
برای مثال، اسنوموبیلها روی برف نرم عملکرد خوبی دارند، اما حرکت آنها روی سنگ و خاک میتواند به زنجیر و اسکی آسیب بزند. از طرف دیگر، چهارچرخها برای برخی فعالیتهای محدود عملیاتی و علمی استفاده میشوند.
در عمل، مهمترین محدودیتها عبارتاند از:
- کاهش چسبندگی روی یخ و برف
- دشواری کنترل در زمین ناهموار
- آسیبپذیری بیشتر در برابر شکافهای یخی
- محدودیت حمل بار و تجهیزات
- دشواری تعمیر وسیله در مناطق دورافتاده
بنابراین وقتی درباره کدام نقاط جهان موتورسیکلت ندارند صحبت میکنیم، بهتر است سرما را یکی از عوامل بدانیم، نه تنها دلیل. ترکیب شرایط سطح زمین، زیرساخت و نیاز عملیاتی است که تعیین میکند موتورسیکلت واقعاً قابل استفاده باشد یا نه.
چرا در برخی مناطق حفاظتشده، محدودیت رفتوآمد از ورود موتورسیکلت مهمتر است؟
در یک منطقه حفاظتشده، موضوع فقط این نیست که چه وسیلهای وارد منطقه شود. خودِ حرکت وسیله نقلیه میتواند روی خاک، پوشش گیاهی، حیاتوحش و حتی کیفیت زیستگاه اثر بگذارد. به همین دلیل، در بعضی مناطق اصل مهمتر، محدود کردن رفتوآمد غیرضروری است؛ نه اینکه صرفاً یک مدل خاص از وسیله نقلیه ممنوع شود.
برای نمونه، برنامه قطب جنوب استرالیا توصیه میکند استفاده از وسایل نقلیه به فعالیتهای ضروری محدود شود تا آلودگی هوا، ایجاد مسیر، آسیب فیزیکی به سطح زمین، اختلال در حیاتوحش و احتمال نشت سوخت کاهش پیدا کند. همچنین در مواردی که استفاده از وسیله ضروری است، مسیرهای دارای پوشش دائمی برف و یخ یا مسیرهای تعیینشده باید در اولویت باشند.
در برخی مناطق حفاظتشده قطب جنوب، ورود بدون مجوز ممنوع است و فعالیتها باید با برنامه مدیریتی همان منطقه هماهنگ باشند.
به همین دلیل، هنگام بررسی یک منطقه حساس، این عوامل اهمیت بیشتری دارند:
| عامل | دلیل اهمیت |
| حساسیت زیستگاه | جلوگیری از آسیب به گونهها و پوشش گیاهی |
| مسیر حرکت | جلوگیری از ایجاد مسیرهای جدید |
| آلودگی سوخت | کاهش خطر نشت و آلودگی |
| نزدیکی به حیاتوحش | جلوگیری از ایجاد مزاحمت |
| وضعیت سطح زمین | جلوگیری از تخریب خاک یا یخ |
پروتکل حفاظت محیطی معاهده جنوبگان نیز فعالیتهای پیشنهادی را مشمول ارزیابی اثرات زیستمحیطی قرار میدهد. بنابراین در بعضی نقاط، پاسخ به سؤال کدام نقاط جهان موتورسیکلت ندارند را باید در قوانین دسترسی و حفاظت محیطی جستوجو کرد، نه صرفاً شرایط فنی موتورسیکلت.
آیا جایی در جهان وجود دارد که ورود موتورسیکلت به آن ممنوع باشد؟
بله، در برخی مناطق مشخص، مقررات میتواند استفاده یا حتی حضور وسایل نقلیه موتوری را ممنوع کند. البته این موضوع با ادعای وجود «کشوری بدون موتورسیکلت» کاملاً متفاوت است. ممنوعیت معمولاً به یک پارک، منطقه حفاظتشده، محدوده wilderness یا مسیر مشخص مربوط میشود.
برای نمونه، سرویس پارکهای ملی آمریکا در مقررات مربوط به بخشهای wilderness پارک ملی Pinnacles اعلام کرده که استفاده یا در اختیار داشتن وسایل نقلیه موتوری در این محدودهها ممنوع است و موتورسیکلت نیز صراحتاً در فهرست وسایل ممنوع قرار گرفته است.
این نوع مقررات معمولاً با یک هدف مشخص وضع میشوند: حفظ ویژگی طبیعی منطقه و جلوگیری از تبدیل مسیرهای طبیعی به مسیرهای موتوری. بنابراین ممکن است یک پارک ملی در همان کشوری که میلیونها موتورسیکلت در آن تردد میکنند، بخشهایی داشته باشد که ورود موتورسیکلت به آنها ممنوع باشد.
برای تشخیص چنین مناطقی، باید مقررات رسمی همان منطقه را بررسی کرد. چند مورد مهم عبارتاند از:
- قوانین ورود وسایل نقلیه موتوری
- مقررات مربوط به مسیرهای wilderness
- محدودیتهای فصلی
- مناطق حفاظتشده ویژه
مسیرهایی که فقط برای پیادهروی یا فعالیتهای غیرموتوری تعیین شدهاند
پس اگر هدف مقاله پاسخ به این پرسش است که کدام نقاط جهان موتورسیکلت ندارند، بهتر است به جای معرفی یک کشور بهعنوان «کشور بدون موتورسیکلت»، نمونههای مستند از مناطقی را معرفی کنیم که استفاده از موتورسیکلت در آنها طبق مقررات محدود یا ممنوع شده است.
این تفکیک باعث میشود ادعای مقاله قابل دفاعتر باشد و با واقعیتهای حملونقل جهانی تناقض پیدا نکند.
موتورسیکلت در برابر وسایل نقلیه مخصوص مناطق قطبی؛ کدام فناوری مناسبتر است؟
برای مناطق قطبی نمیتوان فقط قدرت موتور را معیار انتخاب وسیله نقلیه قرار داد. سطح تماس با زمین، نوع سیستم انتقال نیرو، توان حمل بار و قابلیت حرکت روی برف و یخ اهمیت زیادی دارد. به همین دلیل وسایل نقلیه مخصوص قطب جنوب از نظر طراحی با موتورسیکلتهای معمولی تفاوت اساسی دارند.
در ناوگان برنامه قطب جنوب استرالیا، اسنوموبیلها برای حرکت روی برف نرم استفاده میشوند. این وسایل میتوانند مسافتهای طولانی را طی کنند و سورتمههای کوچک را نیز بکشند. در کنار آنها، خودروهای زنجیری Hägglunds برای جابهجایی افراد و تجهیزات در مسیرهای دشوار کاربرد دارند.
مقایسه کلی را میتوان اینطور دید:
| وسیله | کاربرد اصلی | مزیت در محیط قطبی |
| موتورسیکلت | مسیرهای مشخص و سطوح نسبتاً قابل کنترل | سبک و چابک |
| چهارچرخ | برخی عملیات میدانی | پایداری و امکان حمل تجهیزات محدود |
| اسنوموبیل | برف نرم | سطح تماس و کشش مناسب روی برف |
| خودروی زنجیری | مسیرهای دشوار و حمل بار | پایداری و ظرفیت حمل بیشتر |
| تراکتور کمفشار | عملیات سنگین | توان جابهجایی بارهای بزرگ |
نکته مهم این است که حتی یک وسیله مناسب برای برف نیز در تمام شرایط کارآمد نیست. برنامه قطب جنوب استرالیا اعلام میکند وضعیت برف و یخ در طول سال تغییر میکند و همین موضوع باعث میشود نوع وسیله نقلیه مورد استفاده نیز تغییر کند.
بنابراین نمیتوان گفت یک فناوری در تمام شرایط «بهترین» است. وسیله مناسب به سطح زمین، مسافت، بار، فصل و نوع مأموریت بستگی دارد. همین مسئله توضیح میدهد چرا در پاسخ به اینکه کدام نقاط جهان موتورسیکلت ندارند، باید فناوری حملونقل را متناسب با محیط بررسی کرد.
آیا ممکن است در آینده هم مناطقی بدون موتورسیکلت باقی بمانند؟
احتمالاً بله؛ اما بهتر است این موضوع را بهعنوان یک پیشبینی قطعی مطرح نکنیم. بعضی مناطق به دلیل موقعیت جغرافیایی، حفاظت محیطی یا نبود زیرساخت، همچنان شرایطی خواهند داشت که استفاده گسترده از موتورسیکلت در آنها توجیه عملی ندارد.
از طرف دیگر، فناوری حملونقل دائماً در حال تغییر است. برنامه قطب جنوب استرالیا نیز اعلام میکند که ناوگان وسایل نقلیه میتواند با پیشرفت فناوری و در دسترس قرار گرفتن گزینههای جدید تغییر کند. با این حال، وسیله جدید همچنان باید از نظر مناسب بودن و قابلیت اطمینان برای شرایط قطب جنوب ارزیابی شود.
تغییرات اقلیمی نیز میتواند شرایط حملونقل را در برخی مناطق تغییر دهد. در قطب جنوب، وضعیت برف و یخ در طول سال بر امکان استفاده از وسایل نقلیه اثر میگذارد و در بعضی زمانها استفاده از خودروها به دلیل ذوب برف و یخ محدود میشود.
در آینده احتمالاً چند عامل همزمان تعیین میکنند که یک منطقه تا چه اندازه برای موتورسیکلت مناسب باشد:
- تغییر شرایط سطح زمین
- توسعه یا محدود شدن زیرساختها
- فناوری پیشرانه و باتری
- مقررات حفاظت محیطزیست
- نیازهای پژوهشی و عملیاتی
- حساسیت بیشتر نسبت به آلودگی و اختلال در حیاتوحش
بنابراین ممکن است برخی مناطق همچنان بدون استفاده عمومی از موتورسیکلت باقی بمانند، حتی اگر فناوری موتورسیکلت در آینده پیشرفتهتر شود. دلیل اصلی میتواند نه ضعف فناوری، بلکه نامتناسب بودن وسیله با محیط یا محدودیتهای حفاظتی باشد.
کلام آخر: چرا بعضی نقاط جهان بدون موتورسیکلت هستند؟
نبود موتورسیکلت همیشه به معنی ممنوع بودن آن نیست. در بسیاری از نقاط جهان، شرایط محیطی و نوع زندگی انسانها تعیین میکند که یک وسیله نقلیه چقدر کاربرد داشته باشد. جایی که جاده، سطح مناسب برای حرکت یا جمعیت دائمی وجود ندارد، موتورسیکلت هم نمیتواند مانند شهرها وسیلهای کاربردی برای رفتوآمد باشد.
قطب جنوب نمونه مهمی برای درک این موضوع است. در این منطقه، جابهجایی پژوهشگران و تجهیزات به وسایل نقلیهای نیاز دارد که برای برف، یخ، سرمای شدید و مسیرهای دشوار ساخته شدهاند. اسنوموبیلها، خودروهای زنجیری و سامانههای حملونقل سنگین از جمله گزینههایی هستند که برای این شرایط استفاده میشوند.
از طرف دیگر، بعضی مناطق به دلیل قوانین حفاظتی یا شرایط خاص جمعیتی، ورود افراد و وسایل نقلیه را محدود میکنند. برای نمونه، دولت هند جزیره نورث سنتینل را بهعنوان منطقه حفاظتشده قبیلهای تعیین کرده و برای حفاظت از مردم سنتینلیز سیاست «نگاه از دور و عدم مداخله» را دنبال میکند.
بنابراین اگر دنبال پاسخ دقیق به سؤال «کدام نقاط جهان موتورسیکلت ندارند» هستیم، بهتر است بهجای یک فهرست قطعی، شرایطی را بررسی کنیم که باعث حذف یا محدود شدن این وسیله میشوند. اقلیم، زیرساخت، قوانین و نوع کاربری منطقه، چهار عامل اصلی در این موضوع هستند.
سوالات متداول
۱. آیا واقعاً نقطهای در جهان وجود دارد که هیچ موتورسیکلتی در آن نباشد؟
اثبات نبود حتی یک موتورسیکلت در یک منطقه دشوار است. بهتر است از مناطقی صحبت کنیم که استفاده عمومی از موتورسیکلت در آنها وجود ندارد یا بهشدت محدود است.
۲. آیا قطب جنوب هیچ موتورسیکلتی ندارد؟
خیر. سابقه استفاده از موتورسیکلت در قطب جنوب وجود داشته و امروزه نیز چهارچرخهای موتوری در برخی فعالیتهای میدانی استفاده میشوند. در کنار آنها، اسنوموبیلها و خودروهای زنجیری نقش مهمی دارند.
۳. چرا موتورسیکلت برای قطب جنوب مناسب نیست؟
برف نرم، یخ، شکافهای یخی، سرمای شدید، نبود مسیر مشخص و نیاز به حمل تجهیزات باعث میشوند وسایل زنجیری و اسنوموبیلها در بسیاری از مأموریتها کاربرد بیشتری داشته باشند.
۴. آیا ورود موتورسیکلت به مناطق حفاظتشده ممنوع است؟
در بعضی مناطق بله. برای مثال، مقررات برخی بخشهای wilderness در پارک ملی Pinnacles استفاده از موتورسیکلت و سایر وسایل نقلیه موتوری را ممنوع میکند.
۵. آیا نبود جاده یعنی موتورسیکلت نمیتواند حرکت کند؟
خیر. موتورسیکلتهای آفرود میتوانند در مسیرهای بدون آسفالت حرکت کنند. مسئله زمانی ایجاد میشود که زمین بسیار نرم، یخی، ناپایدار یا فاقد مسیر قابل عبور باشد.
۶. مهمترین دلیل نبود موتورسیکلت در بعضی مناطق چیست؟
یک دلیل واحد وجود ندارد. شرایط اقلیمی، نوع زمین، نبود زیرساخت، قوانین دسترسی، حفاظت از محیطزیست و نیاز به حمل بار همگی میتوانند نقش داشته باشند.
