بهترین موتورسیکلت هوندا: CR250R دو زمانه

بهترین موتورسیکلت هوندا

بهترین موتورسیکلت هوندا: CR250R دو زمانه

در دنیای موتورسیکلت های خاکی، هیچ چیزی مانند هوندا CR250R به این جایگاه نرسیده است. اگرچه از سال 2007 تولید آن در ایالات متحده متوقف شده است، CR احتمالاً بیش از هر موتورسیکلت دیگری در دنیای خاک برنده مسابقات آماتور و حرفه ای ترکیب شده است. و آنها هنوز هم برنده هستند. CR یک کالای داغ در بازار دوچرخه های دست دوم است و در خطوط شروع در سراسر آمریکا، هنوز تعداد آنها از بسیاری از مدل های فعلی بیشتر است.

در این دوره 34 ساله، هوندا در اشکال مختلف تکامل یافت و چندین بار هویت خود را کاملاً تغییر داد. مدل‌های اولیه در مسابقات قدیمی مورد توجه قرار می‌گیرند، و مدل‌های بعدی هنوز در برابر چهار زمانه رقابت می‌کنند.

از نظر قهرمانی، هوندا CR250 مطمئناً یکی از برنده ترین دوچرخه های خاکی در تاریخ ایالات متحده است. کاتالوگ سوارکارانی که در CR250 برنده شدند، موتور کراس آمریکایی هستند: گری جونز، مارتی تریپس، مارتی اسمیت، باب هانا، دانی هانسن، دیوید بیلی، جانی اومارا، ریک جانسون، جف استانتون، ژان میشل بیل، دنی لاپورت، چاک سان، جرمی مک گراث، داگ هنری، مایک لاروکو، ریکی کارمایکل و بسیاری دیگر.

در واقع، جالب است بدانید که از زمانی که هوندا به مدل چهار زمانه CRF450R به عنوان پایه اصلی خود روی آورد، تیم کارخانه تنها یک قهرمانی ملی در فضای باز کسب کرده است: R.C. در سال 2004. همینطور می شود.
در کنار سکه خارج از جاده، هوندا 250 در سطوح محلی بسیار موفق بود، اما نه در سطح ملی. هوندا هرگز این دوچرخه را برای استفاده در خارج از جاده تبلیغ نکرد، در عوض روی خط XR برای مسابقات GNCC و باجا تمرکز کرد. تنها زمانی که CR250s در صحنه ملی اندرو مورد توجه قرار گرفت، زمانی بود که کوین هاینز آنها را تحت نام CRE مسابقه داد، که چندین سال در اواخر دهه 90 دوام آورد.

Best Honda Bike CR250R
هوندا: CR250R دو زمانه

تاریخچه مختصری از CR250R دو زمانه

عجیب به نظر می رسد، اما هوندا CR250 می تواند ریشه های خود را به مسابقه جاده ای 250 سی سی شش سیلندر RC166 که مایک هیل وود در اروپا سوار شده بود، ردیابی کند. وب سایت تری گود www.mxworksbike.com تاریخچه ای عالی از چگونگی به وجود آمدن همه اینها دارد. سوئیچیرو هوندا در مورد پیروزی در مسابقات به هر قیمتی متعصب بود، بنابراین تیمی از بهترین مهندسان را برای شرکت در مسابقات GP گرد هم آورد.

این تیم در عرض چند سال به تمام اهداف خود رسید. هزینه انجام این کار باورنکردنی بود، بنابراین پس از پیروزی در سال 1966، هوندا از مسابقات GP در سال 1967 کنار کشید. این امر باعث شد تیمی متشکل از مهندسان بسیار با استعداد و پر انرژی کار زیادی برای انجام دادن نداشته باشند. در آن زمان، آقای هوندا از دو زمانه متنفر بود و علناً گفت که شرکت او هرگز یکی از آن ها را نخواهد ساخت. اما مهندسان می دانستند که موتور دو زمانه راه آینده است و مخفیانه شروع به ساخت یک موتور کردند. تا به امروز، معلوم نیست که خود آقای هوندا چقدر از این پروژه می‌دانست.

در آگوست 1971، تیم نمونه اولیه را به یک مسابقه ملی در معدن یاماگوچی برد، به این امید که توجه زیادی را به خود جلب نکند. متأسفانه، این دوچرخه توسط مطبوعات ژاپنی عکاسی شد و به زودی موتور دو زمانه هوندا از کیف خارج شد. سوئیچیرو با اکراه اجازه داد تا این ماشین را به یک پروژه رسمی هوندا تبدیل کند که ابتدا 335c نامیده می شد. دو سال بعد، هوندا CR250M وارد نمایندگی‌ها شد و هوندا اولین قهرمانی ملی آمریکا را با گری جونز به دست آورد.

در آن سال اول، هوندا 250 دو زمانه کاملاً بازی را تغییر داد و دورانی دیوانه‌وار از تکامل فوق‌العاده در دنیای MX را آغاز کرد. برای تست اصلی هوندا CR250M، همانطور که در مجله Dirt Bike در ژوئن 1973 ظاهر شد، اینجا را کلیک کنید.

تغییرات عمده مدل هوندا CR250M

  • اوایل دهه 70: متأسفانه CR250M در اوایل دهه 70 همگام نبود. در سال‌های 1973 و 1974 تقریباً بدون تغییر عرضه شد، سپس در سال 1975 تغییری محافظه‌کارانه دریافت کرد. این به یاماها، سوزوکی و سازندگان اروپایی اجازه داد تا دوباره جایگاه بالایی را به دست آورند. در این میان، تیم مسابقه کارخانه هوندا سوار چیزی کاملاً متفاوت بود.
  • 1978: هوندا یک دو زمانه 250 سی سی جدید و خیره کننده را عرضه کرد و آن را CR250R تغییر نام داد. موتوری به سبک یورو با شفت خروجی در سمت راست و ورودی سوپاپ نی داشت. احتمالاً به یاد ماندنی ترین جنبه دوچرخه ظاهر چشمگیر آن بود. همه چیز، حتی موتور، قرمز آتش نشانی بود. هوندا در تیراندازی ها و فروش مجلات به جلوی زمین برگشت. سال بعد، 250 از چرخ جلوی 23 اینچی که روی 125 و چندین مدل دیگر آمد، در امان ماند.
  • 1980: این یک سال عجیب و غریب بود. هوندا موتورسیکلت را با یک درگاه اگزوز مرکزی و یک قاب لوله دوبل رو به پایین طراحی مجدد کرد. سپس موتورسیکلت یک سال بعد با وجود بررسی های خوب، کاملاً حذف شد. در سال 1980، مخازن پلاستیکی گاز برای لذت سواران آن زمان راه اندازی شد. به گذشته، روز غم انگیزی بود. دوران دیگری که گذشت
  • 1981: هوندا آمدن سیستم تعلیق خنک‌کننده مایع و تک شوک را پیش‌بینی کرد و برای پاسخگویی به این درخواست شتافت. خیلی زود بود، و این در واقع یک سال نادر برای نداشتن هوندا بود. این دستگاه مشکلات قابلیت اطمینان داشت و سیستم تعلیق عقب Pro-Link جدید به خوبی کار نمی کرد. هوندا بار دیگر برتری خود را در کلاس 250 از دست داد. طی دو سال بعد، این دوچرخه تغییرات پشت سر هم در مقیاس نسبتاً بزرگی دریافت کرد و بیشتر مشکلات برطرف شد و سال 83 را به سال بسیار خوبی برای سواری با CR تبدیل کرد.
  • 1984: یک سال عظیم دیگر برای طراحی مجدد. این زمانی است که هوندا CR250R به شکلی آشنا تبدیل می‌شود که برای سال‌های متمادی باقی می‌ماند. موتور با چرخاندن میل جلو به سمت چپ چرخید. این دوچرخه دریچه اگزوز ATAC و ترمز دیسکی جلو هیدرولیک دریافت کرد که علامتی در دنیای مسابقات قدیمی امروزی است.
    برای شش سال بعد، هوندا هر فصل یک یا دو تغییر قابل توجه ایجاد کرد. در سال 1986 این یک چنگال جلو کارتریج و یک سوپاپ اگزوز مدرن تر بود که “Honda Power Port” نامیده می شد. در سال 1987 ترمز دیسکی عقب هیدرولیک دریافت کرد و کربوهیدرات Keihin از 36 میلی متر به 38 میلی متر افزایش یافت. مهمتر از همه تغییر به یک چنگال شووا معکوس در سال 1989 بود. این در ابتدا یک گام به عقب در نظر گرفته شد. در عرض چند فصل، طراحی جدید سیستم تعلیق جلو پذیرفته شد. حتی زمانی که تیونرهای سیستم تعلیق متوجه شدند، می توان آن نسخه 1989 را بسیار بهتر از موجودی ساخت.
  • 1990: این یک تغییر ظاهری بزرگ برای هوندا بود، اما باید به این نکته اشاره کرد که بازطراحی های عظیم در این دوره کمتر شد. دستگاه 1990 دارای بدنه کاملاً جدید، قاب سفید و ارتقاء سیستم تعلیق است. به قیمت 3995 دلار فروخته شد. پس از آن یک دوره کوتاه آمد که اکثر سوارکاران سعی می کنند آن را فراموش کنند. وارد سال‌های آب‌ریزش شدیم. توهین آمیزترین ظاهر در سال 1991 بود که عملاً یک کفال روی چرخ بود.
    در سال 1992، موتور قوی تر شد و فریم ضعیف تر شد. این ترکیب بدی برای هندلینگ بود که اکثر سوارکاران آن را به خاطر سیستم تعلیق مقصر می دانستند. راجر دکوستر چند سال بعد برای مجله Dirt Bike کار کرد و آنچه را که پشت درهای بسته در هوندا رخ داده بود توضیح داد. او در طول این سال‌ها مهندسین را برای یک قاب قوی‌تر تشویق می‌کرد، اما این کار تا سال 1994 اتفاق نیفتاد. متأسفانه جرمی مک‌گراث هنوز هم کار با قاب قدیمی‌تر را ترجیح می‌داد – زمانی که برای سفتی بیشتر چمدان می‌شد. به گفته DeCoster، ژان میشل بایل استعدادی برای توسعه و راه اندازی دوچرخه های مسابقه داشت. بنابراین، CR250R تیم مسابقه از اوایل دهه 90، سال‌ها پس از آن، ستون اصلی تلاش‌های مسابقه‌ای هوندا بود و نسخه‌ای بود که مک گراث در طول دوران حرفه‌ای خود در هوندا سوار آن شد. در سال 1995، هوندا تغییر تکان دهنده ای به سیستم تعلیق KYB کرد، اگرچه راجر اشاره کرد که همین احساس را داشت. قیمت تا آن زمان به 5099 دلار رسیده بود. برخی می گویند که بهترین سال در کل تولید هوندا CR250R، سال 1996 بوده است. اگرچه این مدل به طور قابل توجهی تغییر نکرده است، اما محصول نهایی انبوهی از ارتقاها بود. مک گراث تا آن زمان به سوزوکی رفته بود، و راجر دکوستر هم همینطور، حتی با وجود اینکه هنوز برای Dirt Bike داستان می نوشت.
  • 1997: همه چیز با آمدن آلومینیوم تغییر کرد. هوندا CR250R 1997 با قاب آلومینیومی دو پرتوی خود که بر اساس فناوری هوندا از دنیای سوپربایک ها به دست آورده بود، شگفت انگیز بود. نه تنها فریم جدید بود، بلکه موتور نیز بازسازی سنگینی داشت و دوچرخه هیچ شباهتی به مدل قبلی خود نداشت. اما دوباره مثل 1981 بود. دوچرخه مورد استقبال قرار نگرفت. این یک ماشین سواری بسیار خشن با یک موتور بالا بود. فقط سوارکاران حرفه ای به آن توجه کردند، که تیم تحقیق و توسعه هوندا را فوراً به تابلوی نقاشی بازگرداند. به مدت دو سال آنها فقط می توانستند تغییرات جزئی ایجاد کنند در حالی که یک قاب جدید آماده می شد. در این دوره، Yamaha YZ250 در اکثر تست‌های مجلات به موفقیت رسید.
  • 2000: سرانجام نسل دوم قاب آلومینیومی وارد شد و دوره دیگری را به ارمغان آورد که هوندا در صدر قرار داشت. این سبک‌ترین و سریع‌ترین بود، و حتی با وجود اینکه برخی از دوچرخه‌سواران تست DB آن زمان هنوز یاماها YZ250 را ترجیح می‌دادند، این یک تماس بسیار نزدیک بود.
  • 2002: همه چیز دوباره تغییر کرد و یک بار دیگر هوندا دچار یک افت شد. CR250R 2002 موتور جدیدی با دریچه برق الکترونیکی دریافت کرد. در داینو خوب به نظر می رسید اما هرگز به حس خوبی در پیست تبدیل نشد. موتور هوندا فقط احساس خواب آلودگی می کرد. قدرت منطقه‌ای بود که هوندا مدت‌ها در آن می‌درخشید، اما دیگر هرگز مثل سابق نخواهد بود. از طرف دیگر، قاب و سیستم تعلیق بسیار عالی بودند، اساساً تفاوت چندانی با موارد هوندای چهار زمانه مدرن نداشتند.
    پس از آن، دستخط روی دیوار بود – هیچ پیشرفت دیگری در مورد CR250R وجود نخواهد داشت، فقط به‌روزرسانی‌های جزئی انجام می‌شود. با روحیه سوئیچیرو هوندا، این شرکت اعلام کرد که پس از سال 2007 دیگر دو زمانه نخواهد ساخت و بدین ترتیب به بزرگترین سلسله تاریخ موتور کراس پایان داد.
  • امروزه: اگرچه سال‌های پایانی CR250R بهترین نبود، اما هنوز در پیست عملکرد خوبی دارند. در بازار دوچرخه های دست دوم، ثابت شد که تقریباً نشکن هستند. دریچه برق الکترونیکی، مشخص شد که توسط یک موتور کم قدرت هدایت می شود. در سطح کار، هوندا به سرعت متوجه شد که چگونه موتور را آواز بخواند، اما این تغییر هرگز تولید نشد. هر تیونر موتور خوب می تواند یک CR مدل اواخر را به پرواز درآورد.
پیشنهاد می‌کنیم این مطلب را هم بخوانید:
موتور اندرو چیست؟

این مدل های آخر هنوز رقابتی هستند. برخی از سوارکاران جوایز واقعی در بازار کارکرده را مدل‌های 2000 تا 2001 می‌دانند. آن‌ها برای کسانی که می‌دانند چه هستند مانند طلا هستند. با این حال، در تبلیغات طبقه بندی شده، معمولاً آنها را با قیمت حدود 1800 دلار می بینید. اگر به چند سال قبل برگردیم، نسخه 1996 نگهبان است، اگرچه در هر دوچرخه 15 ساله، شرایط مهمتر از مدل است. شما می توانید سنگ های قیمتی زیر 1000 دلار پیدا کنید.

نقطه عطف 1979

در سال 1979، CR250R در ایالات متحده ساخته شد. تولید متعاقباً به ژاپن منتقل شد.
تا آنجایی که به مسابقه‌های قدیمی و تکاملی مربوط می‌شود، در هر دوره، هوندا نزدیک به صدر فهرست افراد تحت تعقیب است. اما اگر این دوچرخه‌ها در تمام این سال‌ها در وضعیت خوبی باقی بمانند، احتمالاً قیمت بالاتری نسبت به دوچرخه‌های جدید خواهند داشت. مدل های سال 83 که به خوبی بازسازی شده اند حدود 5000 دلار به ارمغان می آورند زیرا ترمز قبل از دیسک هستند. همین امر در مورد مدل های 1978-1980 به دلیل موتورهای هوا خنک آنها صدق می کند. جایزه بزرگ، البته، یک CR250M است. مدل های واقعی 1973 بسیار نادر هستند، اما نکته مهم این است که هیچ کس نمی تواند تفاوت بین یک مدل 73 و 74 را تشخیص دهد. اعداد فریم پیوسته هستند. دیدن 10000 دلار آوردن آنها غیرعادی نیست.

پیام بگذارید

تماس با ما